Michał Gancarski, 28 marca 2008, 15:17
kategorie: brudne gierki
komentarze: 2 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
… but at 24 he is considered over the hill …
Michał Gancarski, 16 marca 2008, 22:14
kategorie: oczy mi wypadli | zatkaj uszy
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Ekranizacja „Transformers” z 2007 roku była całkiem niezła. Niestety, zamiast pełnokrwistego utworu tytułowego dostaliśmy jakieś niedorobione stękanie w wykonaniu Black Lab. Nie żeby kawałek był wyjęty w całości z miejsc mrocznych, niemniej wokalista brzmi jakby ktoś go dusił. Jak się okazuje, mogło być znacznie lepiej gdyby zmienić wykonawców:
Chłopcy nazywają się Solarice i powinni znaleźć się na oficjalnym soundtracku.
Michał Gancarski, 10 lutego 2008, 14:43
kategorie: oczy mi wypadli
komentarze: 3 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Najbardziej syfiaste święto dla zakochanych pryszczatych nastolatków zbliża się wielkimi krokami, więc walentynkowy szał w handlu i mediach mamy jak w banku. Lasvegasy wśród portali przystroją się serduszkami i innymi przejawami szczenięcej miłości, a przez Internet, obok zwykłego spamu powiększającego baby makery przelatywać będą miliony przesłodzonych kartek.
Z gorszą wersją dnia steku i loda można jednak walczyć i tak zrobi każdy prawdziwy mężczyzna – stanie przed bestią niczym Geralt i hardo spojrzy w jej śmierdzące, zaślinione oblicze. Najodważniejsi zaproszą swoje partnerki/partnerów do kina by spędzić z nimi czas na oglądaniu półtoragodzinnego odcinka kolejnej telenoweli za kilkadziesiąt milionów baksów. Trzeba nie lada nerwów, by wytrzymać taką dawkę w otoczeniu swołoczy mlaskającej przy jedzeniu pikantnych nachos.
Michał Gancarski, 27 stycznia 2008, 12:00
kategorie: oczy mi wypadli
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Chcecie nakręcić frustrujący film, którym wszyscy będą się zachwycali? Stwórzcie bohaterów, którym w życiu nie może się udać na ich własne życzenie, dorzućcie motyw z ojcem, który opuścił rodzinę, a wszystko pokażcie z perspektywy kilkuletniego chłopca o przecudnych blond włosach.
Michał Gancarski, 19 stycznia 2008, 18:09
kategorie: zatkaj uszy
komentarze: 13 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Jedną z najlepszych rzeczy jaką podarowało mi granie w GTA: San Andreas była zubożona, piętnastocalowa, panoramiczna wersja jazdy na chopperze przez amerykańską pustynię przy dźwiękach pełnego groove’u rocka z lat ’90. Wielkie jaja, wielkie gitary, prosta forma i moje biodra demolujące wątłe drewniane krzesło, wspierające przyciężki tyłek, którego właścicielem niestety jestem.
Michał Gancarski, 13 stycznia 2008, 16:51
kategorie: błękitna linia TP
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Zmiany, ach te zmiany. Strona otwierająca Omleta wygląda teraz inaczej. Po pierwsze – zmiany po prawej. Po drugie – tylko dwa artykuły na przodzie. Nie są to wszystkie najnowsze teksty, raczej te, które chcemy tam umieścić. Wszystkie nowości pojawiają się po prawej i w RSSie, są też dostępne w archiwach autorów, kategorii i miesięcznych. Dlaczego tak? Nie każdy z nas chce wszystko co pisze wyrzucać na sam przód. Poza tym nie podobała nam się tasiemcowa strona otwierająca.
Michał Gancarski, 31 grudnia 2007, 00:46
kategorie: oczy mi wypadli
komentarze: 2 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Nie przypominam sobie ostatniego razu gdy obejrzałem film tak powolny i gęsty od emocjonalnego napięcia jak „Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda”. Rzecz jest tłusta i opasła w treść niczym „Ferdydurke”, przytłacza emocjami, nastrojem i historią opowiedzianą z romachem ale w sposób bardzo skromny. Długa medytacja nad psychiką postaci, detale takie jak rudy piach w miejskim barze z końca XIX w. czy niedoskonale wytopione szyby w oknach, które zniekształcają obraz wszystkiego co znajduje się po drugiej stronie.
Nie będę rozpisywał się o technicznych szczegółach, doskonałym aktorstwie najwyaktorowatniejszych aktorów jacy mogli aktorować w tym filmie. Wszystko ma swoje miejsce, wszystko służy melancholijnej narracji, rozlewającej się jak topiące się na patelni masło. Ponad dwie i pół godziny spokojnej muzyki, znaczących spojrzeń, niedopowiedzeń i tego drączącego pytania – „czy Ford zabije Jamesa?”. Bo choć wiadomo było, że zabije, choć jasno mówił o tym tytuł, to tak naprawdę nie byłem do końca przekonany. Trzeba być doskonałym bajarzem by sprawić, że widz zwątpi w to, co wiadome jest od początku.
Ten film to kłamstwo tak doskonałe, że nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego czy opowiada prawdę. Roku filmowego 2007 lepiej zakończyć nie mogłem.
10/10!
Michał Gancarski, 22 grudnia 2007, 01:49
kategorie: zatkaj uszy
komentarze: 7 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Nigdy specjalnie się nad tym nie zastanawiałem. Mulatki kręcące tłustymi tyłkami, samochody ze złotymi felgami i domy z basenami będące tłem większości współczesnych teledysków to przecież tylko fasada, którą przyjmowałem za element biznesu i wizerunku. Praktycznie żaden raper nie żyje w świecie, po którym porusza się na swoich klipach i często zamiast wciągać kokę z brzucha modelki po prostu siedzi w domu z żoną i dzieciakami.
Michał Gancarski, 14 grudnia 2007, 00:25
kategorie: zatkaj uszy
komentarze: 13 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
W zasadzie nie lubię pisać notek, które są w większości autorstwa kogoś innego bo składają się z jednego filmiku z YouTube. Nie mogłem się jednak powstrzymać:
Szanowni Państwo, przyszłość płytodrapania wygląda na niezagrożoną. Podziękowania dla majsona (wkrótce).
Michał Gancarski, 11 grudnia 2007, 02:00
kategorie: oczy mi wypadli | tęga rozkmina
komentarze: 2 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Przy recenzji filmu dokumentalnego pojawia się dylemat czy skupić się na samym obrazie czy na problemie, który porusza. W przypadku filmu fabularnego większość świata w nim pokazanego jest samodzielna, powołana na potrzeby samej historii i może spokojnie przestać istnieć gdy film się zakończy. Z dokumentami jest inaczej. Świat, który opisują jest realny, leży poza nimi, a one jedynie go komentują i tym samym rezygnują z części autonomii przynależnej dziełu, narzucając sobie rolę mikroskopu i lunety. Aby więc taki obraz ocenić, nie wystarczy skupić się na nim samym.
Michał Gancarski, 04 grudnia 2007, 16:31
kategorie: takie życie
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Taki tytuł nosi mój nowy blog, który został dziś uruchomiony. Inny ja, w innym miejcu, na inne (najczęściej) tematy.
Zapraszam!
Michał Gancarski, 04 grudnia 2007, 00:12
kategorie: brudne gierki | oczy mi wypadli | tęga rozkmina | upadek czytelnictwa
komentarze: 7 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Michał Gancarski, 24 listopada 2007, 02:34
kategorie: oczy mi wypadli
komentarze: 8 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: mało jest widoków równie seksownych co śliczna, odziana w krótkie spodenki, płaszcz i pasy z bronią dziewczyna, trzymająca dwa tasaki pokryte zaschniętą krwią nieumarłych, których całe tabuny właśnie rozpłatała.
Dziewczyna ma na imię Alice, jest byłym oficerem ochrony w Umbrella Corporation, a jej relacje z niegdysiejszym pracodawcą są dość złożone. Wystarczy wspomnieć, że UC zmodyfikowało jej kod genetyczny, łącząc go z DNA wirusa T, będącego efektem badań nad bronią bioorganiczną prowadzonych przez korporację. Efekt jest piorunujący – nowa, lepsza Alice jest silniejsza, sprawniejsza i szybsza, a żaden ludzki przeciwnik nie może się z nią równać. Niestety, T-Virus działa zazwyczaj inaczej. Infekując tkanki nosiciela, wyniszcza wszystkie funkcje ogranizmu, które nie są potrzebne do zachowania podstawowych zdolności ruchowych. Zarażony nim człowiek zmienia się w żądnego krwi, pozbawionego wszelkich ludzkich cech potwora o odrażającym wyglądzie. W zombie.
Michał Gancarski, 17 listopada 2007, 22:04
kategorie: zatkaj uszy
komentarze: 6 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Przepis:
Co otrzymujemy? Ramallah Underground, czyli nowoczesne hiphopowe dźwięki, czerpiące garściami z realiów życia na Zachodnim Brzegu. Wiele nagrań dostępnych jest z ich strony. Mój faworyt – Quararat [mp3 192 kbps].
Jeśli Huntingtonowskie zderzenie cywilizacji polegać ma na mieszaniu kulturowych wpływów w celu otrzymana tak znakomitego muzycznego ekstraktu, to otwarcie wzywam bojowników do walki. Czas na wyraźną eskalację konfliktu.
Michał Gancarski, 08 listopada 2007, 01:45
kategorie: zatkaj uszy
komentarze: 8 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Nie wiecie czym jest dubstep? chopped pork wie. Skąd wiem, że wie? Bo nagrał. Mroczny towar prosto z Londynu. Chłonąć przez śluzówkę nosa.
Michał Gancarski, 28 października 2007, 12:10
kategorie: błękitna linia TP
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Dziś i jutro przenoszę Omleta i stare „Żabie udka” na serwer w Polsce. Do tej pory korzystaliśmy z Dreamhosta, który jest całkiem niezły, zwłaszcza jeśli chodzi o stosunek ceny do jakości, niemniej połączenie z Polską nie grzeszy w jego przypadku szybkością.
Z góry więc zapowiadam, że bardzo prawdopodobne jest zaistnienie problemów z obejrzeniem obu stron lub dostarczaniem do nas maili. Postaram się przeprowadzić operację jak najsprawniej ale jak zwykle wąskim gardłem będzie transfer domen z jednego serwera DNS na drugi. Chcę to zrobić od razu w całości zamiast bawić się w ustawianie wpierw jednego, a dopiero po jakimś czasie drugiego adresu DNS. Ciekawi mnie też na ile bezproblemowo pójdzie przenoszenie baz danych.
[update]
Wygląda na to, że wszystko poszło dobrze. Omlet nie zgubił polskich literek i z pewnością działa szybciej, przynajmniej dla odwiedzających z Polski.
Michał Gancarski, 23 października 2007, 00:24
kategorie: kup pan wszczepkę | zatkaj uszy
komentarze: 5 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Miałem napisać długi tekst o internetowym radiu. Temat sam w sobie jest dość ciekawy, bo strumienie muzyki przepyłwające przez Internet są dla tradycyjnych nadawców tym czym blogi i pisma internetowe dla klasycznych gazet i czasopism. Dość powiedzieć, że w sieci posłuchać można stacji tak znanych jak Radiostacja, Jazz Radio czy programy Polskiego Radia, a kwestia opłat, które internetowi nadawcy z USA mieliby ponosić w ramach podporządkowania się regulacjom dotyczącym praw autorskich jest za oceanem tematem dość gorącym.
Zamiast się rozpisywać powiem tylko, że internetowe rozgłośnie to zjawisko, które idealnie wpasowało się w mój tryb życia. Po pierwsze, jest ich bardzo wiele, o czym przekonać można się w trakcie prób przesiania serwisów takich jak Live365 czy Shoutcast. Po drugie, większość z nich wyspecjalizowała się w konkretnym gatunku muzycznym, co pozwala mi na łatwiejszy wybór odpowiedniego strumienia. Po trzecie, gatunkowa spójność pozwala na uniknięcie ryzyka natrafienia na jakąś dziwną audycję. Wiadomo czego można się spodziewać, a zmiana słuchanego gatunku jest prosta jak kliknięcie w odpowiedni link. [Czytaj dalej →]
Michał Gancarski, 18 października 2007, 05:31
kategorie: błękitna linia TP | kup pan wszczepkę
komentarze: 6 (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
W Świecie 2.0 brak możliwości komentowania, tagowania, oceniania i podłączania kamerki jest rzeczą niedopuszczalną. Próbując choć trochę dogonić trendy, staliśmy się obywatelami Świata 1.25. Oznacza to, że najbardziej oczywista funkcjonalność, czyli możliwość komentowania wpisów, została właśnie uruchomiona.
Ponieważ kolejne elementy Omleta implementujemy już w trakcie jego działania, z dumą możemy stwierdzić, że nasz serwis póki co znajduje się w (ciągłej) wersji Beta, co z kolei jeszcze bardziej przybliża nas do Ideału 2.0. Co będzie następne? Może jakiś mały mashupik? W każdym razie niezwykle ważnym jest by załapać się na którąś z fraz ze słownika marketingu 2.0.
Michał Gancarski, 14 października 2007, 23:13
kategorie: obcisłe getry i peleryna
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Kilka dni temu, załatwiając swoje sprawy w Galerii Krakowskiej, wstąpiłem ukradkiem do tamtejszego Empiku. Zazwyczaj robię to zupełnie bez powodu, przeszukując półki w nadziei, że coś wpadnie mi w oko i skłoni do wydania pieniędzy. Oczywiście coś w oko wpada mi zawsze i jedynie podsunięta przez demona realizmu myśl o niezapłaconych ratach, składkach i rachunkach powstrzymuje mnie przed napawaniem się stertą nowych wytworów popkultury.
Tym razem cel miałem określony jasno: wchodzę do środka, zgarniam z regału najnowszego „Wilqa”, płacę, wychodzę, wracam do domu, czytam. Plan wykonałem w stu procentach ale jego realizacja była o tyle spóźniona, że „Zaplute zamazane” ukazało się jeszcze we wrześniu.
Michał Gancarski, 08 października 2007, 02:26
kategorie: błękitna linia TP
komentarze: brak (skomentuj wpis, RSS z komentarzami)
Po latach starań i setkach dyskusji, po wielu przeróbkach i zmianach koncepcji, Omlet wystartował. Będzie to wspólne dzieło czterech, póki co, osób: Michała Burka, Michała Gancarskiego, Mateusza Kubika i Agu Markiewicz. Nie piszemy co się tu znajdzie, bo znajdzie się gdy już zostanie napisane. Każde z nas potraktuje swoją przestrzeń wedle uznania i wykorzysta ją dla własnych celów. Ja na przykład chciałbym zostać Imperatorem Wszechświata.
Kanały RSS dostępne są zarówno dla całego Omleta jak i dla poszczególnych autorów. Porządne przeglądarki same je wykryją. Linki do wszystkich kanałów umieszczone są też w stopce.
Randroid o języku tyleż żywym co zupełnie nieuporządkowanym. Umysł oddał we władanie ekonomii, finansom i matematyce, serce zaś pokroił i w kawałkach podarował kobiecie, winu, tańcowi, filmom o obcych i komiksom o kosmolotach.
