A o czym jest jeden z pierwszych singli, ktory trafil na billboardowe listy (http://www.youtube.com/watch?v=4-MEL84yXh0) ? Ten spiewa o podrywaniu laski, tamten szczyci sie, ze ma kolorowy telewizor i moze mecze NBA ogladac, a kolejny nakreca sie w temacie spermy. W jaki sposob ten gatunek mial ewoluowac jesli nie do dzisiejszej postaci ;) ?

Prawda jest taka, ze „zabawa” to byl, jest i bedzie przewodni temat hip-hopu. Oblicze w wydaniu panow z Public Enemy, ten caly podniesiony glos pokolenia i glebokie opisywanie rzeczywistosci, to tak naprawde dupa – nie hip-hop. Tylko u nas duzo mowi sie o tym calym przywiazaniu do kamienic, szarego betonu i rymowania o sasiadach jakby to byl wyznacznik czy wzorzec. Dla mnie jest calkowicie odwrotnie.
Karnawal mas, jeszcze raz powtorze. I ten widzimy dzisiaj, tylko opakowny w dwudziesty pierwszy wiek .

Zmiany pokoleniowe (wiecej/bardziej mozna powiedziec/pokazac), kolorowa telewizja promujaca luzne oraz rozrywkowe klipy (z jasnych powodow) i dobrze krecacy sie biznes, ktory sam sie dopasowal. Wystarczy.
Dlatego twierdze, ze produkt jest inny, bo i realia (chociazby tych, ktorzy wydaja te plyty) sa inne. Ale nurt jest ciagle ten sam.
Chociaz ja tam wole tych zamulaczy, nudziarzy i z glowa ;)

Przecież amerykańska kultura nie zmieniła się przez te kilkanaście lat aż tak bardzo, a już z pewnością pozycja czarnej ludności pozostała na starym miejscu. Jedni w gettach pozostają, inni się z nich wybijają i tak to sobie dalej funkcjonuje.

Ze Szklanych pułapek to obejrzyj tylko pierwsze dwie bo coś czuję, że trzecia i, zwłaszcza, czwarta już Ci tak nie podejdą.

Natomiast „teraz” gdy rola mcingu wzrosła, gdy każdy bez wady wymowy może wbić się niskim nakładem w koniunkturę, i przy założeniu, że świat będzie się jeszcze przez kilka lat kręcić wokół seksu, kiczu i pieniędzy, to jest jak jest. Tomiki poezji nie sprzedają się w ogóle, poezja śpiewana to hermetyczne grono „poetów cierpiących za miliony”, także teksty i otoczka siłą rzeczy przystają do realiów. A, że realia są takie jak przy założeniach z początku tego akapitu, to znowu jest jak jest ;) (kiedyś rapowano o trudnym życiu, w teledyksach pokazywano złych policjantów. teraz żyje się dobrze.)

Poza tym „przechwałki” w hip-hopie to jest rzecz wpisana w rodowody i korzenie… tylko znów – kiedyś goście śpiewano o zaliczonych dziewczynach traktując to jako zabawę, teraz murzyni licytują się na rozdaniach nagród ilością wywieszonego złota i jakby mniej w tym już zabawy. Podobno jest gdzieś w tym jakiś głębszy sens, kulturowo, gangowo i takie tam ich sprawy… z tym, że nie studiuje amerykanistyki, kulturoznawstwa i nie jestem czarny ;)

Ewentualnie można by wspomnieć o tym, usprawiedliwiając poniekąd większość, że w końcu muzyka sama w sobie ma być głównie rozrywką i oderwaniem od rzeczywistości, przynosić radość. To się rapowcy głównie rozrywają, są oderwani i przynoszą sobie radość ;)

W każdym razie „dobry rap” nie ma charakteru masowego – jak wszystko zasadniczo

Szklanych pułapek nie widziałem.

(BTW, taki tam przejściowy, jednorazowy, na potrzeby chwili)

Koks, mulatki i samochody to jednak ten wizerunek, wokół którego kręci się najwięcej kasy (a więc i odbiorców) i z jakichś powodów tak się dzieje. Do tej pory głupio mi, że nie wpadłem na tak prostą odpowiedź jak ta zawarta w tekście Shinody. Przecież gdy oglądam Willisa w kolejnej „Szklanej pułapce” to zdaję sobie sprawę, że kim innym jest Bruce, a kim innym detektyw McClane. Nie mogę więc pojąć dlaczego nie przyłożyłem tego prostego szablonu do chłopaków jeżdżących w wynajętych na potrzeby teledysków samochodach (OK, czasem są to ich samochody) i machających na klipach łapskami w otoczeniu dziewczyn, które dostały swoją kasę za występ i w większości nawet tych twardzieli nie lubią.

Na całe szczęscie nie wszystkie czarnuchy poruszają się naturalnymi dla siebie koleinami… i nie małpują ;) przez co jeszcze jest dużo poezji, a nie tylko samochody, tarasy z basenami i cycki umocowane pod szyją.

Uwolnij się Michale od stereotypów :)